Rok bez walki to w boksie norma. Sprawdzone na 75,168 wierszach narożnika.
Pół roku, zanim powstanie kolejna walka, rok, dopóki trwają negocjacje. W boksie to nie wypadek, to kalendarz. Przez co stara opowieść o rdzy jest w tym sporcie pilniejsza, a nie mniej ważna.
Populacja to wiersze narożnika od 1970 roku, w których sam bokser miał za rankingiem co najmniej 5 wcześniejszych walk: 75,168 wierszy. Wiersz narożnika to jedna strona jednej walki, więc walka daje dwa; to nie jest liczba walk. Pominięto remisy (1,687 wierszy) oraz wiersze z dokładnie równym rankingiem; tych ostatnich jest 4.
Dzielimy według odstępu od poprzedniej walki i bierzemy odsetek zwycięstw taki, jaki jest.
Liczby to wiersze narożnika, nie walki.
86.5% wobec 32.5% - 54.0 punktu. Wygląda na nagłówek.
Nie jest nim. Zmień populację, a ta sama liczba czyta się od 32.5% do 62.8%: 30.3 punktu rozrzutu na 6 połączeniach dolnej granicy roku i minimalnego doświadczenia. Dlatego zostaje tu odrzucona. Liczba, która trzyma się tylko przy jednym wyborze populacji, nie jest wynikiem.
Zobaczmy, z kim biją się wracający. Poniżej średnia z własnego rankingu minus ranking przeciwnika.
+444.2 przy krótkiej przerwie. -92.5 przy długiej, i znak się zmienił. Ten, kto wraca po dwóch latach, jest w tym momencie średnio 92.5 punktu poniżej człowieka naprzeciw. Przegrywa nie dlatego, że odpoczywał, tylko dlatego, że jest słabszy w rankingu. To wyjaśnienie idzie pierwsze i niemal całe się broni.
Porównajmy więc podobne z podobnym. Bierzemy tylko tę stronę, którą ranking stawiał wyżej przed walką, i dzielimy ją według tego, czy wychodziła po przerwie.
Liczby to wiersze narożnika, nie walki.
92.2% (30,757 wierszy) wobec 75.0% (716 wierszy). Spadek o 54.0 punktu staje się 17.2. Większość surowej liczby to dobór przeciwników. Coś jednak zostaje.
Gdzie ujawnia się reszta? Dzielimy według różnicy rankingu na pięć grup i patrzymy na pasma przerwy wewnątrz każdej.
W każdej komórce odsetek zwycięstw, w nawiasie wiersze narożnika.
Wszystkie pięć grup opada od lewej do prawej. Nawet w grupie powyżej +200 - po stronie, której nikt nie nazwie inaczej niż faworytem - idzie od 94.1% (28,081 wierszy) do 81.2% (623 wierszy).
„Kto dobry, ten wygra i tak” nie broni się, przynajmniej nie na tych danych.
Dotąd były to odsetki zwycięstw. Jest drugie spojrzenie - porównać prawdopodobieństwo, które ta strona publikowała przed walką, z tym, co się stało. Jeśli prognoza trafia, ranking już wie o odpoczynku.
+6.6 wobec -10.1. Aby sprawdzić, że to nie jest po prostu rozstęp między dwiema dowolnymi częściami zbioru, te same wiersze podzielono losowo na dwoje według kryterium bez związku z przerwami: +3.6 (37,429 wierszy) wobec +3.4 (37,739 wierszy), rozstęp 0.20 punktu. Pasma przerwy dzieli 16.7 punktu, około 83 razy więcej.
Odchylenie od prognozy, według pewności tej prognozy.
Jeśli dzielić według pewności prognozy, znak odwraca się we wszystkich pięciu grupach.
Przeczytajmy tę kontrolę jeszcze raz. Obie połowy wyszły na +3.5. Prognostyk leży wszędzie nieco poniżej wyniku, bez żadnego związku z przerwami.
Dlatego -10.1 nie jest liczbą, którą porównuje się z zerem. Wobec poziomu, na którym stoi cały zbiór, to -13.6, a krótkie pasmo stoi na +3.1. Zanim odczytasz jakąkolwiek resztę, odejmij własne przesunięcie modelu. Bez tego „lepiej niż prognoza” na krótkim paśmie wygląda na więcej, niż jest.
Łatwo je pomylić, więc: odsetek zwycięstw i odchylenie od prognozy to różne wielkości.
Pierwsze pyta, jak często wygrywano, i żeby utrzymać przeciwników na tym samym poziomie, trzeba było zawęzić je do strony faworyzowanej. Drugie ma oba rankingi już w środku, więc bierze wszystkie wiersze. Jedno wypłaszcza się tam, gdzie drugie nadal opada - to nie sprzeczność; liczą co innego.
Surowe 32.5% samo nie utrzyma się. Na 6 wariantach idzie od 32.5% do 62.8%. Nieruchome są strona faworyzowana (75.0%-78.2%) i reszta (-9.6 do -10.1).
Strona faworyzowana najdłuższego pasma to 716 wierszy narożnika i nic więcej. Nie na tyle mało, by ruszyć pierwszą cyfrę, i nie na tyle dużo, by poważnie czytać część dziesiętną.
I nic z tego nie zasługuje na słowo rdza. Nie zmierzono tu ani wieku, ani kontuzji, ani zmiany kategorii. Kto pauzuje, ten się w tym czasie starzeje, często dlatego, że był kontuzjowany, a bywa, że wraca w innej wadze. Powyżej jest ich suma, a nie rozbicie.
Na koniec o zastosowaniu. Gdy patrzysz na tej stronie na ranking boksera po długiej nieobecności, czytaj go jako zawyżony. W zmierzonym tu zakresie prognoza na najdłuższym paśmie stała 10.1 punktu powyżej wyniku. Odjęcie mniej więcej tyle od pokazanej liczby jest bezpieczniejszym odczytem.
To samo pytanie, zmierzone w innym sporcie
Dane w tym artykule pochodzą ze stanu na 24 września 2026.